Je bent uitgenodigd voor Het Grote Disruptiefeest!

Goeie genade.

We worden gebombardeerd met alles-of-niets profetieën, die ons naar alle waarschijnlijkheid onbewust nogal op onze zenuwen werken. Niet in de laatste plaats omdat we wel weten dat er ook nogal wat gaande is – en nog veel meer op stapel staat. We kunnen het met onze eigen ogen zien en we moéten er iets mee. 

In die woelige zee, wetende dat er storm op til is, is het verleidelijk om ons vast te klampen aan het eerste het beste stukje drijfhout dat voorbijkomt. In een reflex om snel de pijn voorbij te zijn luisteren we naar degene die het hardste roept, het meest sexy modelletje heeft of de meest plausibele catchphrase de wereld inslingert. Maar managementboeken die hoog in de ranglijst staan zijn niet per sé goed. Ze zijn een indicatie van waar we graag in willen geloven. We denken dat, als we maar met genoeg mensen in een oplossing of visie investeren, de storm zal gaan liggen, we als helden uit de strijd zullen komen en de boel weer op de rit krijgen.

Maar de vraag moet niet zijn hoe we de chaos weer onze plannen kunnen opleggen. De vraag moet zijn welke nieuwe ordening zich aandient en hoe wij hier voortvarend mee om kunnen gaan. 

Want kennis is niet langer macht. Wijsheid is macht. 

Het goede nieuws is dat we een creatief, ijverig volkje zijn. Hoezo, zompig moeras? We stampen een paar palen de grond in en laten er de belangrijkste stad van de wereld verrijzen. Hoezo, zee? We gooien er zand in en maken er land van. Hoezo, weinig ruimte? We bouwen kassen en maken er het meest efficiënte, productieve én lucratieve systeem van, dat vele monden voedt. Dit hielp ons floreren in een tijdperk dat gebaseerd was op imperialisme en kapitalisme. De rede, de wetenschap en de handelsgeest boden structuur, vernieuwing en economische groei. We hadden er grip op en konden veel minder fraaie consequenties naast ons neerleggen, omdat het wérkte, als je de afgesproken horizon maar collectief in acht nam. 

De effecten die nu op een veel grotere schaal ontstaan zijn echter niet meer te temmen en naar onze hand te zetten. We moeten gezel zijn van een nieuwe meester: disruptie. Dit is een imposante leraar, zonder eerbied voor ons vijfjarenplan of onze winstverwachting. 

Het kan disruptie niets schelen of jij net een huis gekocht hebt en drie kinderen wilt laten studeren. Dat je bent aangenomen als leidinggevende in een tijd dat je nog eenvoudig de lijnen kon uitzetten en dat er weinig was dat je plannen verstoorde. Disruptie brengt geen geduld op voor jouw leerproces en je kunt je dus niet permitteren om geleidelijk naar nieuwe inzichten en vaardigheden toe te groeien. Je zult snel je attitude en aanpak moeten veranderen om van waarde te kunnen zijn in deze processen.

Maar … hoe dan? 

Ik beschrijf vier factoren die van belang zijn – er zijn er natuurlijk meer – waar je over na kunt denken en ander handelen op kunt baseren.

1. Attitude
Allereerst door te kiezen voor een attitude die je zal helpen enthousiasme, daadkracht, scherpte en creativiteit te mobiliseren in een context die vaak rigide en afwachtend is. Je bent uitgenodigd voor Het Grote Disruptiefeest*! Om nu boven te komen drijven als wijze leider laat je je uitgedagen op je diepste kwaliteiten: je vermogen om te zien wat er gebeurt, te reflecteren, het ook niet te weten (en dit ook toe te geven) maar je stinkende best te doen om het voor iederéén een feest te maken en doordachte ideeën te hebben over waar het heen zou kunnen gaan. Bezoek je het feest als consument en wacht je op entertainment (dus: antwoorden), of ben je zelf gangmaker en neem je verantwoordelijkheid voor je aanwezigheid? Hoe geïnteresseerd ben je in wat de andere gasten te melden hebben? En … kan je werkelijk meefeesten of blijf je aan de kant staan?

2. Situationele Intelligentie
Als onze afgesproken horizonnen worden verbrijzeld door de realiteit openen zich nieuwe werelden, komt er nieuwe informatie op je af en heb je keuzes te maken op basis van factoren die nog niet eerder een rol speelden. Je hebt dan niks aan blauwdrukken. Je moet je visie, ideeën en inzichten kunnen verbinden aan het echte leven om te zorgen dat het werkt. Maar snap je werkelijk wat overal speelt?

Kan je continu in- en uitzoomen tussen je innerlijke ervaring, die van je team, die van de organisatie, van de markt en van de wereld? Kan je, als je dan goed geïnformeerd bent, die informatie verbinden en interpreteren, zodat je een betekenisvol antwoord kunt formuleren op disruptie? 

3. Emergentie
Dit artikel had ook “Je bent uitgenodigd voor Het Grote Emergentiefeest” kunnen heten. Wat wij als mensen binnen onze constructen als disruptie ervaren is in feite emergentie: verschillende factoren interacteren met elkaar, waardoor nieuwe entiteiten ontstaan (patronen, kansen, problemen, inzichten, paradigma’s, enzovoorts) die niet herleidbaar zijn tot de oorspronkelijke factoren. Precies daarom werkt het oude denken niet meer. De bouwstenen van het verleden zijn in een meedogenloze smeltkroes beland en je hebt het te doen met een nieuwe, onbekende grondstof. Je zult moeten sensen wat de eigenschappen zijn van die nieuwe grondstof. Hoe het reageert met andere stoffen. Wat je er vervolgens van kunt maken. Alleen zó kan je ontdekken wat de mogelijkheden zijn. 

4. Experiment
Al vroeg in ons leven worden we gedrild om geen fouten te maken. Op zich kom je daar een heel eind mee, maar het past bij een tijdperk waarin je je kunt voorbereiden op een beproeving. Dat tijdperk is voorbij. Om in het systeem te passen moesten we allerlei rollen, archetypes en talenten naast ons neerleggen en onze aanpak moest resultaat opleveren. Maar de held van morgen is degene die het aandurfde om nieuwe dingen te proberen, telkens weer, ook al vloog het lab in de hens of ontstond er ergens kortsluiting. Alleen zo kan je het lerend vermogen van jezelf en je organisatie vergroten. 

Natuurlijk moeten we niet stunten of cowboyen onszelf, ons team of organisatie. Maar nieuwe inzichten laten wortelen in de dagelijkse realiteit vraagt van ons dat we – op kleine schaal – iets bedenken dat het emergente kan belichamen. Dat betekent concreet dat je nieuwe concepten, proeftuintjes, blogs, een andere bejegening, een andere denkwijze, een spin-off, of wat je ook maar bedenkt, ook daadwerkelijk maakt en ergens mee begint en kijkt wat het resultaat hiervan is. We gedragen ons dan meer als een alchemist, die inziet dat wat je verandert en echt maakt in een systeem effect heeft op het geheel. Er ontstaat bovendien een ongelofelijk waardevolle feedbackloop: als je experiment aanslaat weet je waar de energie zit en kan je daar dus meer in gaan investeren. Hou het klein, maar begin hier vandaag al mee.

Wat heb je gelezen dat jou prikkelt om ergens meer over na te denken? Welk experiment kan jij daarop baseren, dat je morgen kunt maken of uitproberen?

En ik zie je sowieso op Het Grote Disruptiefeest!
Toch?
__________
Ik ben voor leiders die op zoek zijn naar nieuwe perspectieven een journaling ebook aan het ontwikkelen op basis van deze 4 factoren. Wil je deze ontvangen (en ermee aan de slag!) zodra deze af is, stuur me dan een bericht.
__________
Wil je een keer met mij sparren over deze onderwerpen en gespiegeld en geactiveerd worden? Neem dan contact met me op, via deze site of op LinkedIn:
https://www.linkedin.com/in/annedienhoen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *